از دانش الگوریتمی تا فهم معلمانه؛ بازتعریف مفهوم دانایی در نظام آموزشی هوشمند

ورود هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشین به ساحت آموزش، تنها یک تغییر ابزاری نیست، بلکه زلزله ای معرفت شناختی در ارکان نظام آموزشی است. این مقاله با عنوان «از دانش الگوریتمی تا فهم معلمانه؛ بازتعریف مفهوم دانایی در نظام آموزشی هوشمند» تلاش دارد تا تمایز میان «داده پردازی» توسط ماشین و «فهم عمیق» توسط انسان را تبیین کند. در حالی که سیستم های آموزشی هوشمند بر پایه دانش الگوریتمی—که ماهیتی کمی، پیش بینانه و مبتنی بر کلان داده ها دارد—عمل می کنند، آموزش اصیل نیازمند «فهم معلمانه» است که ریشه در شهود، اخلاق، زمینه فرهنگی و ارتباط عاطفی دارد. استدلال اصلی این پژوهش آن است که در عصر هوشمندی، دانایی دیگر به معنای انباشت اطلاعات (که الگوریتم ها در آن برترند) نیست، بلکه به توانایی ترکیب، نقد، و کاربست اخلاقی دانش در موقعیت های مبهم انسانی اطلاق می شود. ما با بررسی چالش های هستی شناختی و معرفت شناختی این گذار، به این نتیجه می رسیم که نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «طراح تجربه های یادگیری و راهبر اخلاقی» تغییر می یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: دانش الگوریتمی ، فهم معلمانه ، نظام آموزشی هوشمند ، معرفت شناسی تربیتی ، هوش مصنوعی در آموزش ، تعامل انسان و ماشین ، بازتعریف دانایی.