کلاس درس هوشمند؛ هم افزایی معلم و هوش مصنوعی یا تضعیف نقش آموزشی؟

ظهور فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. کلاس درس هوشمند به عنوان مظهر این تحول، فضایی است که در آن داده ها، الگوریتم ها و تعاملات انسانی در هم می آمیزند. مسئله اصلی این پژوهش بررسی دوگانه «هم افزایی» در برابر «جایگزینی» یا تضعیف نقش معلم است. آیا ورود هوش مصنوعی به کلاس درس، معلم را به یک تکنسین صرف تقلیل می دهد یا با بر عهده گرفتن وظایف تکراری، فرصت را برای شکوفایی نقش های عالی تر تربیتی و انسانی فراهم می آورد؟ این مقاله با رویکردی تحلیلی-انتقادی و با استناد به منابع پژوهشی داخلی، استدلال می کند که هوش مصنوعی نه به عنوان رقیب، بلکه به عنوان «مکمل هوشمند» می تواند عمل کند، مشروط بر اینکه نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر یادگیری و طراح مسیرهای تربیتی» ارتقا یابد. در غیر این صورت، وابستگی صرف به فناوری می تواند منجر به انفعال آموزشی و تضعیف مهارت های انتقادی گردد.

کلیدواژه ها:

کلاس درس هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، هم افزایی انسان و ماشین ، تکنولوژی آموزشی ، تحول دیجیتال ، آموزش در ایران.