آموزش خانواده و بازتعریف نقش والدین در مدرسه های مشارکت محور

تحولات سریع اجتماعی و آموزشی در قرن بیست و یکم، ساختارهای سنتی مدارس را به چالش کشیده و الگوی جدیدی تحت عنوان «مدرسه های مشارکت محور» را پدید آورده است. در این الگو، دیوار حائل میان خانه و مدرسه فرو ریخته و والدین از جایگاه «ناظران بیرونی» یا «تامین کنندگان مالی» به «شرکای راهبردی» تغییر وضعیت می دهند. این مقاله با هدف بررسی لزوم و چگونگی آموزش خانواده برای ایفای این نقش های نوین تدوین شده است. فرض بنیادین این پژوهش آن است که مشارکت موثر والدین، نیازمند توانمندسازی شناختی، عاطفی و مهارتی آنان از طریق برنامه های مدون آموزش خانواده است. در این راستا، مفاهیمی همچون سرمایه اجتماعی، مدیریت مدرسه-محور و پداگوژی انتقادی مورد بحث قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که بازتعریف نقش والدین در چهار ساحت «والد به عنوان مربی مکمل»، «والد به عنوان تصمیم گیرنده»، «والد به عنوان یادگیرنده» و «والد به عنوان داوطلب» قابل تبیین است. همچنین موانع ساختاری و فرهنگی در نظام آموزشی ایران بررسی و راهکارهایی برای تعمیق این مشارکت ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش خانواده ، مدرسه مشارکت محور ، نقش والدین ، انجمن اولیا و مربیان ، مدیریت آموزشی ، توانمندسازی والدین.