دسترسی مستقل دانش آموزان به هوش مصنوعی و ضرورت تحول در الگوی اقتدار آموزشی

ظهور فناوری های نوین هوش مصنوعی، به ویژه مدل های زبانی بزرگ، پارادایم های سنتی آموزش را با چالشی بنیادین مواجه کرده است. تا پیش از این، نظام آموزشی بر پایه انحصار دانش نزد معلم و ساختار سلسله مراتبی مدرسه استوار بود؛ اما اکنون، دسترسی مستقل، بی واسطه و لحظه ای دانش آموزان به منابع عظیم پردازش اطلاعات، مفهوم «اقتدار معرفتی» معلم را متزلزل کرده است. این پژوهش با بررسی ماهیت این دسترسی مستقل، استدلال می کند که حفظ الگوهای سنتی اقتدار نه تنها ناکارآمد، بلکه مخرب است. مقاله حاضر ضمن تحلیل پیامدهای روان شناختی و اجتماعی این تغییر بر زیست بوم مدرسه، به ضرورت بازتعریف نقش معلم از «منبع دانش» به «راهبر تفکر انتقادی» می پردازد. با استناد به منابع پژوهشی داخلی، راهکارهایی جهت گذار از اقتدارگرایی سنتی به «اقتدار تسهیل گرانه» در نظام آموزشی ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، اقتدار آموزشی ، دسترسی مستقل ، تحول پداگوژیک ، نقش معلم ، نظام آموزشی ایران