بازاندیشی نقش معلم در عصر تصمیم سازی مبتنی بر داده و هوش مصنوعی

در طلیعه قرن بیست و یکم، نظام های آموزشی با موجی سهمگین از تحولات فناورانه روبرو هستند که کانون آن را هوش مصنوعی (AI) و تصمیم سازی مبتنی بر داده (DDDM) تشکیل می دهد. این مقاله با هدف واکاوی و بازتعریف نقش معلم در این اکوسیستم جدید نگاشته شده است. مسئله اصلی این است که با ورود الگوریتم های هوشمند که توانایی تدریس، ارزیابی و بازخورددهی را دارند، جایگاه معلم انسانی چه تغییری خواهد کرد؟ آیا معلم حذف می شود یا نقش او به سطحی متعالی تر ارتقا می یابد؟ در این پژوهش با بررسی ادبیات نظری و رویکردهای نوین، استدلال می شود که نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «طراح آموزشی»، «تحلیل گر داده های یادگیری» و «مربی تربیتی و هیجانی» تغییر می یابد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه رقیب، بلکه مکمل معلم است و توفیق در این عصر نیازمند توسعه شایستگی های دیجیتال و سواد داده در معلمان است. این مقاله بر لزوم حفظ تعاملات انسانی و اخلاقیات در کنار بهره گیری از دقت ماشین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، تصمیم سازی مبتنی بر داده ، نقش معلم ، یادگیری شخصی سازی شده ، تکنولوژی آموزشی ، سواد داده.