واکاوی جایگاه هوش مصنوعی در تحول نقش معلم با تاکید بر ابعاد تربیتی

ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی نظیری مواجه کرده است. این پژوهش با هدف بررسی عمیق تغییرات بنیادین در نقش معلم از یک «انتقال دهنده دانش» به «راهبر تربیتی و تسهیل گر یادگیری» در عصر هوش مصنوعی تدوین شده است. مسئله اصلی این است که با ورود الگوریتم های هوشمند به کلاس درس، ابعاد انسانی و تربیتی (پرورشی) آموزش چه سرنوشتی خواهند داشت. این مقاله استدلال می کند که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک کاتالیزور عمل می کند که با بر عهده گرفتن وظایف تکراری و شناختی سطح پایین، فرصتی تاریخی برای معلمان فراهم می آورد تا بر ابعاد پیچیده تربیتی، اخلاقی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان تمرکز کنند. در این راستا، هفت بخش اصلی شامل مبانی نظری، تغییر روش های تدریس، گذار به نقش مربی گری، چالش های اخلاقی، شایستگی های نوین معلمی، تحول در ارزشیابی و نتیجه گیری راهبردی مورد واکاوی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که در نظام آموزشی نوین، سواد عاطفی و توانایی در پرورش تفکر انتقادی و اخلاقی، به مهم ترین ابزار معلم تبدیل خواهد شد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، تحول نقش معلم ، تربیت (پرورش) ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق در آموزش ، نظام آموزشی ایران.