/طراحی اکوسیستم های یاددهی–یادگیری هوشمند با رویکرد هوش مصنوعی

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی از ساختارهای سنتی و معلم محور به سمت اکوسیستم های پویا، داده محور و یادگیرنده محور در حال تغییر هستند. این پژوهش به بررسی معماری و طراحی اکوسیستم های یاددهی-یادگیری هوشمند می پردازد که در آن هوش مصنوعی (AI) نه به عنوان یک ابزار جانبی، بلکه به عنوان هسته مرکزی و پیشران فرایندها عمل می کند. هدف اصلی، تبیین چگونگی ادغام فناوری های نوین نظیر یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل کلان داده ها برای خلق محیط هایی است که در آن آموزش به صورت شخصی سازی شده، تطبیقی و در لحظه ارائه می شود. در این مقاله، ضمن بررسی زیرساخت های فنی و مدل های تربیتی نوین، به چالش های پیاده سازی این سیستم ها در بستر بومی ایران، از جمله مسائل زیرساختی و اخلاقی، پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که طراحی موفقیت آمیز این اکوسیستم ها نیازمند گذار از رویکرد صرفا تکنیکال به رویکردی ترکیبی (تکنو-پداگوژیک) است که در آن تعاملات انسانی و ماشینی به تعادل رسیده اند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:اکوسیستم یادگیری هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری تطبیقی ، تحلیل داده های آموزشی ، شخصی سازی آموزش ، پداگوژی نوین.