/سواد هوش مصنوعی برای معلمان: مهارت هایی که هر فرهنگی در قرن ۲۱ به آن نیاز دارد

در عصری که مرزهای میان واقعیت فیزیکی و دیجیتالی به واسطه هوش مصنوعی مولد در حال محو شدن است، نظام های آموزشی با بزرگترین تحول پارادایمی خود پس از اختراع چاپ روبرو هستند. این مقاله به بررسی مفهوم «سواد هوش مصنوعی» برای معلمان می پردازد؛ مفهومی که فراتر از مهارت های فنی کدنویسی است و به درک عمیق پداگوژیکی، اخلاقی و انتقادی از فناوری اشاره دارد. هدف این پژوهش، تبیین صلاحیت های ضروری برای معلمان در قرن بیست و یکم است تا بتوانند نه تنها با موج خروشان فناوری همگام شوند، بلکه آن را به خدمت اهداف عالیه تعلیم و تربیت درآورند. مقاله حاضر در هشت بخش مجزا و مبسوط، ابعاد مختلف این سواد جدید را واکاوی می کند: از درک مبانی فنی و مهندسی پرامپت گرفته تا کاربردهای آموزشی در شخصی سازی یادگیری، ملاحظات اخلاقی، تحول در سنجش، نقش هوش هیجانی در عصر ماشین، و ضرورت یادگیری مادام العمر. با ارجاع به پژوهش های بومی و جهانی، استدلال می شود که معلم مجهز به سواد هوش مصنوعی، نه یک تکنیسین، بلکه یک «معمار یادگیری» است که با بهره گیری از هوش ماشین، ظرفیت های انسانی دانش آموزان را شکوفا می کند و بر چالش هایی نظیر اضطراب تحصیلی و نابرابری آموزشی فائق می آید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سواد هوش مصنوعی ، تربیت معلم ، تکنولوژی آموزشی ، مهندسی پرامپت ، اخلاق در هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده.