کلاس درس آینده: تصویرسازی مدارس ایران در افق ۱۴۱۰ با حضور فناوری های هوشمند

با نزدیک شدن به دهه دوم قرن ۱۵ شمسی، نظام آموزشی ایران در آستانه تحولات بنیادین قرار گرفته است. این مقاله با رویکردی آینده پژوهانه، به ترسیم چشم اندازی از کلاس های درس مدارس ایران در افق سال ۱۴۱۰ می پردازد. هدف اصلی، واکاوی نقش فناوری های نوظهور نظیر هوش مصنوعی مولد، واقعیت گسترده (XR)، اینترنت اشیاء (IoT) و تحلیل کلان داده ها در بازتعریف مفاهیم یادگیری و یاددهی است. در این نوشتار، گذار از «آموزش یکسان برای همه» به «یادگیری شخصی سازی شده و انطباقی» به عنوان پارادایم غالب در سال ۱۴۱۰ معرفی می شود. همچنین، چالش های اخلاقی، زیرساختی و فرهنگی پیاده سازی این فناوری ها در بستر بومی ایران مورد بحث قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که کلاس درس آینده، نه یک مکان فیزیکی صرف، بلکه اکوسیستمی ترکیبی (Phygital) است که در آن معلم از نقش انتقال دهنده دانش به طراح تجربه های یادگیری ارتقا می یابد و دانش آموزان با بهره گیری از دستیاران هوشمند، مسیر رشد منحصر به فرد خود را طی می کنند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آینده پژوهی آموزش ، هوش مصنوعی در مدارس ، افق ۱۴۱۰ ، یادگیری شخصی سازی شده ، واقعیت گسترده ، تحول دیجیتال در آموزش ایران