بررسی نقش میانجی گری معاونت مدرسه در مدیریت تعارضات میان آموزگاران و اولیا: ارائه مدل ارتباطی موثر

تعارض میان خانه و مدرسه یکی از چالش های بنیادین در نظام های آموزشی است که می تواند انرژی روانی کادر مدرسه را مستهلک کرده و بر فرآیند یادگیری دانش آموزان اثر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین نقش معاونت مدرسه (آموزشی و پرورشی) به عنوان «حلقه واسط» و «مدیر تعارض» در کاهش تنش های میان اولیا و آموزگاران در یک دبستان پسرانه با جمعیت ۴۵۰ نفر انجام شده است. روش پژوهش، اقدام پژوهی با رویکرد کیفی-توصیفی بود که در طول سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ اجرا گردید. مسئله اصلی، افزایش شکایت های اولیا از نحوه تدریس یا برخورد معلمان و متقابلا نارضایتی معلمان از دخالت های غیرتخصصی اولیا بود که منجر به فرسودگی شغلی و کاهش انگیزه طرفین می شد. داده های اولیه از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ معلم و ۵۰ نفر از اولیا و همچنین بررسی پرونده های انضباطی و شکایات ثبت شده در دفتر مدرسه گردآوری شد. نتایج تحلیل وضعیت موجود نشان داد که فقدان مهارت های ارتباطی موثر، نبود پروتکل شفاف برای بیان اعتراضات و عدم درک متقابل از وظایف، سه عامل اصلی بروز تعارضات هستند. بر این اساس، راهکارهایی شامل «تدوین منشور اخلاقی تعامل خانه و مدرسه»، «برگزاری کارگاه های آموزشی مدیریت خشم برای اولیا و معلمان»، «ایجاد کانال ارتباطی فیلتر شده توسط معاونت» و «استفاده از تکنیک ساندویچ در بازخورددهی» اجرا شد. یافته های پژوهش پس از ۶ ماه نشان داد که میزان شکایات رسمی ثبت شده تا ۶۵ درصد کاهش یافته و رضایت شغلی معلمان بر اساس پرسشنامه استاندارد مینه سوتا (MSQ) افزایش معناداری داشته است. این پژوهش اثبات می کند که معاونین مدرسه با گذار از نقش سنتی ناظم به نقش «رهبر ارتباطی»، می توانند تهدید تعارض را به فرصتی برای هم افزایی تربیتی تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: ارتباط خانه و مدرسه ، مدیریت تعارض ، معاونت مدرسه ، مشارکت اولیا ، اقدام پژوهی ، رضایت شغلی معلمان.