تحولات نوین در فرایند تدریس آموزش و پرورش با تاکید بر نقش هوش مصنوعی و فناوری های هوشمند آموزشی

مقاله حاضر با روش مروری، به بررسی تحولات نوین در فرایند تدریس با محوریت نقش هوش مصنوعی و فناوری های هوشمند آموزشی می پردازد. این تحول، نشان دهنده گذار از الگوهای سنتی یکسان ساز به سوی اکوسیستم های آموزشی انعطاف پذیر، تطبیقی و یادگیرنده محور است. در این راستا، مکانیزم های هوش مصنوعی شامل تحلیل پیش بینیکننده، تشخیص بدفهمی و سیستم های توصیه گر، بنیان تحول را شکل می دهند. یکی از دستاوردهای کلیدی، امکان «شخصی سازی آموزش در مقیاس انبوه» است که با ایجاد نمایه های یادگیری پویا و مسیرهای انشعابی، عدالت آموزشی را به معنای تخصیص منابع متناسب با نیاز هر فرد بازتعریف می کند. هم زمان، ارزیابی از حیطه سنجش نتیجه محور خارج شده و به فرایندی مستمر، تکوینی و مبتنی بر تحلیل داده های فرآیندی و بازخورد هوشمند تبدیل می شود. در کانون این تغییرات، نقش معلم متحول شده و از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر، مربی و طراح تجربه های یادگیری عمیق ارتقا می یابد. با این حال، این تحول با چالش هایی چون شکاف دیجیتالی، اخلاق داده، و ضرورت حفظ رویکردی انسان محور روبروست. جمع بندی مقاله حاکی از آن است که آینده آموزش در گرو همکاری هوشمندانه بین قابلیت های منحصربه فرد انسانی معلمان و قدرت پردازش و شخصی سازی هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

فناوری های دیجیتال ، یادگیری فعال ، هوش مصنوعی ، تدریس