سنجش رابطه یادگیری دیجیتال هوشمند با رضایت تحصیلی و علاقه به درس

هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه یادگیری دیجیتال هوشمند با رضایت تحصیلی و علاقه به درس دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد مروری و از طریق بررسی و تحلیل مطالعات علمی و پژوهش های مرتبط با هوشمندسازی مدارس، یادگیری دیجیتال و پیامدهای تحصیلی و نگرشی آن انجام شد. منابع علمی مرتبط گردآوری، پالایش و تحلیل شدند تا الگوهای مشترک و یافته های برجسته در این حوزه شناسایی شود. یافته های پژوهش نشان داد که یادگیری دیجیتال هوشمند، از طریق شخصی سازی فرایند یادگیری، افزایش تعامل و استفاده از بازخوردهای هوشمند، با افزایش رضایت تحصیلی و علاقه به درس دانش آموزان ارتباط دارد. همچنین نقش معلم و نحوه به کارگیری فناوری های هوشمند، عامل تعیین کننده ای در کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان شناسایی شد. نتایج نشان داد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی و فناوری های دیجیتال، در کنار توجه به ابعاد انسانی آموزش، می تواند نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری را بهبود بخشد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که یادگیری دیجیتال هوشمند، در صورت طراحی و اجرای یکپارچه، ظرفیت بالایی برای ارتقای تجربه تحصیلی دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری دیجیتال هوشمند ، رضایت تحصیلی ، علاقه به درس ، هوشمندسازی مدارس