تحلیل سازوکارهای مدیریت استرس شغلی معلمان در فضای دیجیتال

استرس شغلی معلمان در فضای دیجیتال، به عنوان یکی از چالش های نوظهور در دنیای آموزش، تاثیرات عمیقی بر سلامت روانی و عملکرد حرفه ای آنان داشته و کیفیت فرآیند آموزشی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. آموزش آنلاین، با وجود فرصت های متعددی نظیر انعطاف پذیری زمانی و مکانی و رشد سواد دیجیتالی، معلمان را با چالش هایی همچون فشار کاری بیش ازحد، نبود حمایت روانی، و انتظارات مداوم از سوی والدین و مدیران مواجه کرده است. هدف این مقاله، تحلیل ابعاد مختلف استرس شغلی معلمان در فضای دیجیتال و شناسایی سازوکارهای موثر برای مدیریت این استرس است. روش به کاررفته در این پژوهش، تحلیلی–مروری است که با بررسی عوامل ایجادکننده استرس، پیامدهای آن، و راهکارهای مقابله ای، به ارائه تصویری جامع از این مسئله پرداخته است. نتایج مقاله نشان می دهد که استرس شغلی معلمان در این فضا ناشی از عواملی همچون کمبود آموزش در زمینه مدیریت روانی، ساعات کاری انعطاف ناپذیر یا بیش ازحد، و کاهش تعاملات اجتماعی است. در مقابل، استفاده از فناوری های سلامت روان، طراحی برنامه های آموزشی برای توانمندسازی روانی و دیجیتالی معلمان، ایجاد نظام های حمایتی در مدارس، و تنظیم آیین نامه هایی برای محدودسازی فشار کاری از جمله راهکارهای موثر برای کاهش این استرس هستند. همچنین، نقش نهادهای آموزشی، مدیران مدارس، خانواده ها و خود معلمان در مدیریت این چالش ها بسیار حیاتی است. این مقاله با تاکید بر ضرورت تدوین سیاست های حمایتی مبتنی بر شواهد و طراحی برنامه های جامع برای ارتقای سلامت روان معلمان، راهکارهای عملی و قابل اجرا برای بهبود شرایط کاری آنان در عصر دیجیتال ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، معلمان ، فضای دیجیتال ، مدیریت استرس ، آموزش آنلاین