طراحی و اجرای برنامه ریزی درسی موثر برای دانش آموزان دارای اختلال کم توجهی در عصر حاضر

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-رشدی در دوران کودکی است که تاثیر عمیقی بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارد. این اختلال با الگوهای بادوام از بی تمرکزی، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود که چالش های جدی را در فرآیند برنامه ریزی درسی و یادگیری ایجاد می کند. هدف این مقاله، بررسی اصول طراحی و اجرای برنامه ریزی درسی موثر برای دانش آموزان دارای ADHD با تکیه بر رویکرد طراحی آموزشی جهانی (UDL) و مداخلات رفتاری است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری-توصیفی است و داده ها از طریق تحلیل نظام مند منابع معتبر داخلی و خارجی جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی درسی سنتی برای این دانش آموزان کافی نیست و نیازمند تطبیق هایی نظیر شکستن تکالیف به مراحل کوچک، استفاده از تقویت کننده های فوری، سازماندهی محیط فیزیکی و ادغام فناوری است. همچنین، همکاری نزدیک معلمان، والدین و متخصصان برای ایجاد یک برنامه آموزشی فردی (IEP) ضروری است. نتیجه گیری مقاله حاکی از آن است که با به کارگیری اصول طراحی تطبیقی و حمایت های محیطی، می توان موانع یادگیری دانش آموزان دارای ADHD را کاهش و موفقیت آن ها را در محیط های آموزشی عمومی تضمین کرد.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه و بیش فعالی ، برنامه ریزی درسی ، طراحی آموزشی جهانی ، مداخلات رفتاری ، دانش آموزان استثنایی ، تطبیق آموزشی.