نقش آموزگار در شکل دهی شخصیت نوجوانان

شکل گیری شخصیت نوجوانان یکی از مهم ترین اهداف آموزش و پرورش پیشرو است و آموزگار نقش محوری در این فرایند دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزگار در شکل دهی شخصیت نوجوانان در مدارس ناحیه یک همدان انجام شد. روش پژوهش ترکیبی (Mixed Method) و شامل تحلیل کمی و کیفی بود. جامعه آماری شامل ۳۵۰۰ دانش آموز و ۲۰۰ معلم بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای، ۳۰۰ دانش آموز و ۳۰ معلم انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه شخصیت نوجوانان، پرسشنامه ویژگی های معلم و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. داده های کمی با استفاده از آزمون های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و داده های کیفی با تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که حمایت عاطفی، مهارت های ارتباطی و انعطاف پذیری معلم بیشترین تاثیر را بر رشد مهارت های اجتماعی، هوش هیجانی، عزت نفس و رفتار اخلاقی نوجوانان دارند. تحلیل کیفی تاکید کرد که نوجوانان علاوه بر یادگیری محتوای درسی، رفتار و سبک تعامل معلم را الگوبرداری می کنند و این رفتارها نقش کلیدی در شکل دهی هویت اخلاقی و اجتماعی آنان دارد. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که تمرکز بر تقویت مهارت های عاطفی، ارتباطی و اخلاقی معلمان و ایجاد محیط های مشارکتی و حمایتی می تواند توسعه شخصیت سالم نوجوانان و آموزش و پرورش پیشرو را تسهیل کند