کاربرد فناوری های دیجیتال نوین در طراحی برنامه های درسی خلاقانه و یادگیرنده محور

تحولات سریع فناوری های دیجیتال نوین، پارادایم های سنتی آموزش و طراحی برنامه درسی را به چالش کشیده است. هدف این مقاله علمی-پژوهشی، بررسی جامع کاربرد فناوری های دیجیتال پیشرفته (مانند هوش مصنوعی، واقعیت مجازی/افزوده، یادگیری تطبیقی و تجزیه و تحلیل داده ها) در فرایند طراحی برنامه های درسی که بر خلاقیت و یادگیرنده محوری تاکید دارند، می باشد. این پژوهش با رویکرد روش شناسی کتابخانه ای و تحلیل انتقادی منابع موجود در پایگاه های علمی معتبر (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴) انجام شده است. نتایج نشان می دهند که فناوری های دیجیتال، ابزارهای قدرتمندی برای شخصی سازی محتوا، تقویت مهارت های تفکر خلاق، فراهم آوردن تجارب یادگیری غنی و مشارکتی، و پشتیبانی از خودتنظیمی فراگیران فراهم می کنند. چارچوب هایی مانند TPACK و SAMR، نقش راهنمای مهمی در ادغام موثر این فناوری ها در طراحی درسی ایفا می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، نیاز به بازآموزی معلمان، و ملاحظات اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی داده ها مطرح است. این مقاله با تحلیل مدل های نوین طراحی برنامه درسی مبتنی بر فناوری، مسیرهایی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان درسی جهت بهره برداری حداکثری از پتانسیل های این فناوری ها برای پرورش نسل آینده ای خلاق و یادگیرنده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، فناوری های دیجیتال نوین ، یادگیرنده محوری ، خلاقیت در آموزش ، هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ،