تاثیر رویکرد دانش آموزمحور تدریس بر رشد مهارت های دانش آموزان

پژوهش حاضر با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش مطالعه کتابخانه ای، به بررسی تاثیر رویکرد دانش آموزمحور تدریس بر رشد مهارت های دانش آموزان پرداخته است. نتایج حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که این رویکرد، بر پایه نظریه های سازنده گرایی و یادگیری تجربه محور، با تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر فرایند یادگیری، موجب افزایش مشارکت فعال، خودتنظیمی و اعتماد به نفس دانش آموزان می شود. در محیط های دانش آموزمحور، یادگیرندگان از طریق تجربه، بحث و تفکر انتقادی، توانایی تحلیل موقعیت های پیچیده، شناسایی راه حل های متنوع و انتخاب آگاهانه ترین گزینه را کسب می کنند. به علاوه، این الگو با ایجاد فضای گفت وگو و همکاری گروهی، توسعه مهارت های اجتماعی نظیر همکاری، مسئولیت پذیری و همدلی را تسهیل می کند. یافته ها همچنین نشان می دهند که اجرای موفق این رویکرد نیازمند بازنگری در شیوه های ارزشیابی، در راستای ارزیابی فرایند تفکر و استدلال به جای نتایج سطحی است. به کارگیری فناوری های آموزشی و طراحی فعالیت های مسئله محور نیز نقش مهمی در تعمیق یادگیری و ارتقای مهارت تصمیم گیری دارد. در مجموع، پژوهش تاکید می کند که آموزش دانش آموزمحور بستری موثر برای پرورش نسل اندیشمند، خلاق و مسئول فراهم می سازد که قادر است با تفکر تحلیلی و تصمیم گیری منطقی، در برابر چالش های پیچیده زندگی معاصر عملکردی آگاهانه و سازنده داشته باشد.

کلیدواژه ها:

رویکرد دانش آموزمحور ، حل مسئله ، تصمیم گیری ، یادگیری فعال ، سازنده گرایی ، مشارکت آموزشی