تحلیل روان شناختی، تربیتی و فرهنگی راهکارهای نهادینه سازی اقامه نماز در مدارس ایران

این پژوهش به تحلیل چندوجهی (روان شناختی، تربیتی و فرهنگی) راهکارهای موجود و پیشنهادی برای نهادینه سازی اقامه نماز در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران می پردازد. نهادینه سازی یک رفتار دینی نیازمند فراتر رفتن از صرفا الزام و آموزش صوری است و باید شامل درونی سازی ارزش ها و تبدیل آن به یک عادت پایدار باشد. این مطالعه با بهره گیری از مبانی نظری روانشناسی رشد، نظریه یادگیری اجتماعی، و مولفه های فرهنگی جامعه ایران، کارایی روش های سنتی و همچنین نوآوری های مبتنی بر انگیزش درونی را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های این تحقیق نشان می دهد که موفقیت در نهادینه سازی مستلزم رویکردی جامع است که علاوه بر آموزش صحیح احکام، بر جذابیت های تربیتی (مانند ایجاد محیطی معنوی و استفاده از ابزارهای انگیزشی) و انسجام فرهنگی (همسویی مدرسه با ارزش های خانوادگی و اجتماعی) تاکید دارد. تاکید بر روش های مبتنی بر الگوپذیری (Role Modeling)، تقویت خودکارآمدی دینی و استفاده از ابزارهای بازی وارسازی معنوی به عنوان راهکارهای کلیدی برای تبدیل تکلیف به عادت در دانش آموزان شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

نهادینه سازی دین ، اقامه نماز ، روانشناسی تربیتی ، فرهنگ مدرسه ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی دینی ، آموزش و پرورش ایران