نگرش معلمان کامپیوتر به استفاده از هوش مصنوعی در فرایند یاددهی یادگیری در کلاس درس

در سال های اخیر، حضور پررنگ هوش مصنوعی در نهادهای آموزشی جهان باعث ایجاد تغییرات بنیادین در نحوه ی آموزش، ارزشیابی و تعامل میان معلم و دانش آموز شده است. استفاده از فناوری های هوشمند به معلمان اجازه می دهد فعالیت های یادگیری را متناسب با ویژگی های فردی دانش آموزان طراحی کنند و فرآیند ارزشیابی را با دقت و سرعت بیشتری انجام دهند. اما پذیرش این فناوری نوظهور در نظام آموزشی ایران تا حد زیادی وابسته به نگرش معلمان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی دیدگاه و نگرش معلمان درس کامپیوتر در مدارس متوسطه ی شهر تهران نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در کلاس درس انجام شد. روش تحقیق پیمایشی بود و جامعه ی آماری شامل ۳۵۰ معلم رایانه در مدارس دولتی و غیردولتی بود که با روش تصادفی طبقه ای تعداد ۱۸۶ نفر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای شامل ۲۵ گویه در پنج بعد مختلف بود و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۸۷ تایید شد. نتایج نشان داد اکثریت معلمان نگرش مثبتی نسبت به استفاده از هوش مصنوعی دارند و آن را ابزار موثری برای افزایش کیفیت آموزش و یادگیری می دانند، هرچند نسبت به جنبه های اخلاقی و پیامدهای کاهش نقش انسانی در کلاس درس نگرانی هایی ابراز کردند. در پایان پیشنهادهایی برای افزایش توانمندسازی معلمان و بهبود سیاست های آموزشی ارائه شد. کلیدواژه ها: هوش مصنوعی، معلم کامپیوتر، نگرش فناوری، آموزش هوشمند، مدرسه هوشمند.