تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در طراحی محتوا و منابع آموزشی دیجیتال

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 91

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFOSTTPA03_4441

تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1404

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر به بررسی جامع و عمیق نقش تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) در فرآیند طراحی محتوا و تولید منابع آموزشی دیجیتال می پردازد. در عصر کنونی که فناوری های دیجیتال به ستون فقرات نظام های آموزشی تبدیل شده اند، هوش مصنوعی به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند، توانایی های ما در سفارشی سازی، مقیاس پذیری و افزایش اثربخشی آموزش را به سطوح بی سابقه ای ارتقا داده است. این مقاله با هدف ارائه یک دیدگاه علمی-آموزشی پرجزئیات، مکانیسم هایی را که هوش مصنوعی از طریق آن ها بر طراحی محتوا تاثیر می گذارد، تشریح می کند. محور اصلی بحث بر این فرض استوار است که کاربرد استراتژیک هوش مصنوعی می تواند منجر به خلق تجربیات یادگیری بسیار شخصی سازی شده، پویا و مبتنی بر داده شود، که این امر به نوبه خود، پارادایم سنتی تولید انبوه محتوا را به سمت آموزش فردمحور سوق می دهد.در بخش های نخستین، تعاریف بنیادی و سیر تحول هوش مصنوعی مورد واکاوی قرار می گیرد تا خواننده با مفاهیم پایه ای مانند یادگیری ماشینی، یادگیری عمیق و پردازش زبان طبیعی (NLP) آشنا شود. سپس، این مبانی نظری در بستر تحول آموزش سنتی به محیط های دیجیتال و ظهور آموزش هوشمند تبیین می گردند. نقطه عطف مقاله، تمرکز بر فرآیند طراحی محتوای آموزشی دیجیتال است؛ جایی که هوش مصنوعی دیگر صرفا ابزاری کمکی نیست، بلکه شریکی فعال در تولید عناصر آموزشی از متن های درسی گرفته تا شبیه سازی های پیچیده و سیستم های ارزیابی تطبیقی محسوب می شود.یکی از مهم ترین جنبه هایی که در این پژوهش مورد تاکید قرار گرفته، قابلیت های هوش مصنوعی در تولید محتوای چندرسانه ای (متن، تصویر، ویدئو) و طراحی آزمون های هوشمند است. این توانایی، بار سنگینی را از دوش طراحان آموزشی برمی دارد و امکان تکرارپذیری و به روزرسانی سریع محتوا را فراهم می سازد. به طور خاص، نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری (Personalized Learning) یک موضوع حیاتی است؛ مدل های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند مسیرهای یادگیری را بر اساس سبک، سرعت و دانش پیشین هر دانش آموز تنظیم کنند. این امر نه تنها منجر به افزایش انگیزه و تعامل می شود، بلکه شکاف های یادگیری را نیز به صورت زودهنگام شناسایی و پر می کند.بررسی تعامل هوش مصنوعی با منابع آموزشی دیجیتال، شامل کتاب های الکترونیکی تعاملی، سامانه های مدیریت یادگیری (LMS) مجهز به هوش مصنوعی و سیستم های آموزش تطبیقی، نشان می دهد که چگونه زیرساخت های موجود در حال تبدیل شدن به اکوسیستم های یادگیری هوشمند هستند. مزایای حاصل از این هم افزایی، شامل صرفه جویی چشمگیر در زمان و منابع مالی، افزایش دسترسی به آموزش های با کیفیت بالا، و تقویت فرآیندهای یادگیری مبتنی بر شواهد است.

نویسندگان

مریم بیات

نویسنده اول