تعامل معلم و دانش آموز در محیط های یادگیری مجازی و پیامدهای آموزشی آن

با گسترش فناوری های نوین و تحول در نظام های آموزشی، یادگیری مجازی به عنوان یکی از ارکان اصلی آموزش در قرن بیست و یکم مطرح شده است. در این میان، تعامل میان معلم و دانش آموز به عنوان قلب تپنده ی فرایند یاددهی-یادگیری، در محیط های مجازی با چالش ها و فرصت های جدیدی روبرو شده است. این مقاله با هدف بررسی عمیق ابعاد تعامل استاد و شاگرد در بسترهای الکترونیکی و تحلیل پیامدهای آموزشی ناشی از آن نگارش شده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ضمن تبیین مبانی نظری تعامل در آموزش از راه دور، به واکاوی موانع ارتباطی، راهکارهای ارتقای تعامل و تاثیرات آن بر پیشرفت تحصیلی، رضایت مندی و انگیزش یادگیرندگان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که کیفیت تعامل در محیط مجازی مستقیما بر عمق یادگیری و پایداری دانش تاثیرگذار است و عدم توجه به مولفه های عاطفی و شناختی در این تعاملات می تواند منجر به انزوا و افت تحصیلی گردد. در نهایت، راهکارهایی مبتنی بر بومی سازی فناوری و پداگوژی نوین برای بهبود این تعاملات در نظام آموزشی ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مجازی ، تعامل معلم و دانش آموز ، آموزش الکترونیکی ، پیامدهای آموزشی ، حضور اجتماعی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش از راه دور.