جادوی کلمات: آموزش مهارت “مهندسی پرامپت” (Prompt Engineering) به معلمان و دانش آموزان

در عصر حاضر که هوش مصنوعی مولد (Generative AI) تمامی ارکان آموزش و یادگیری را تحت تاثیر قرار داده است، توانایی تعامل موثر با این سیستم ها به یکی از سوادهای بنیادین قرن بیست ویکم تبدیل شده است. این مقاله با تمرکز بر مفهوم «مهندسی پرامپت» یا «مهندسی دستور»، به بررسی راهکارهای علمی و عملی برای آموزش این مهارت به معلمان و دانش آموزان می پردازد. فرض بنیادین این پژوهش آن است که کیفیت خروجی هوش مصنوعی تابعی مستقیم از کیفیت ورودی (پرامپت) است و بدون تسلط بر ساختار، زمینه و منطق کلامی، ابزارهای قدرتمندی مانند ChatGPT یا Claude تنها به ماشین های تولید محتوای سطحی تبدیل می شوند. در این مقاله، ضمن واکاوی مبانی نظری تعامل انسان و ماشین، هشت حوزه کلیدی شامل ساختار آناتومیک یک پرامپت عالی، استراتژی های فراشناختی در پرسش گری، تکنیک های پیشرفته ای نظیر «زنجیره افکار» (Chain-of-Thought)، کاربردهای آموزشی برای شخصی سازی یادگیری، و چالش های اخلاقی و توهمات هوش مصنوعی مورد بحث قرار می گیرند. نتایج نشان می دهد که آموزش مهندسی پرامپت، نه تنها مهارت های دیجیتال را ارتقا می دهد، بلکه به تقویت تفکر انتقادی، تفکر منطقی و خلاقیت زبانی در دانش آموزان و معلمان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: مهندسی پرامپت ، هوش مصنوعی در آموزش ، سواد دیجیتال ، یادگیری ماشین ، تفکر انتقادی ، تعامل انسان و رایانه ، ChatGPT.