دستیار نامرئی: چگونه هوش مصنوعی می تواند «زمان» را به معلمان بازگرداند؟

در نظام های آموزشی مدرن، «زمان» کمیاب ترین منبع برای معلمان محسوب می شود. افزایش وظایف اداری، لزوم مستندسازی های دقیق، طراحی طرح درس های متنوع و نیاز به ارزشیابی های مستمر، باعث شده است که بخش عمده ای از انرژی معلمان صرف امور غیرآموزشی یا تکراری شود. این مسئله منجر به فرسودگی شغلی و کاهش کیفیت تعاملات انسانی در کلاس درس می گردد. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک «دستیار نامرئی» در بازگرداندن زمان از دست رفته معلمان می پردازد. این پژوهش نشان می دهد که چگونه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مولد و تحلیل داده، می توانند در چهار حوزه کلیدی «امور اداری و مدیریت کلاس»، «طراحی آموزشی و تولید محتوا»، «ارزشیابی و بازخورد» و «آموزش شخصی سازی شده»، انقلابی در مدیریت زمان ایجاد کنند. با استناد به منابع بومی و بین المللی، استدلال می شود که هدف نهایی هوش مصنوعی، جایگزینی معلم نیست، بلکه حذف بوروکراسی آموزشی جهت احیای نقش تربیتی و انسانی معلم است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، مدیریت زمان معلم ، خودکارسازی وظایف آموزشی ، هوش مصنوعی مولد ، فرسودگی شغلی معلمان ، تکنولوژی آموزشی.