هوش مصنوعی به عنوان ابزار تصمیم سازی معاون آموزشی در مدیریت یادگیری دانش آموزان

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی (اصطلاحا هوش ماشینی) به عنوان یک نیروی تحول آفرین در تمامی ابعاد مدیریتی و آموزشی وارد شده است. این مقاله به بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی در تسهیل و ارتقاء فرایند تصمیم سازی معاونان آموزشی در حوزه مدیریت یادگیری دانش آموزان می پردازد. معاون آموزشی به عنوان حلقه ی واسط میان سیاست های کلان و اجرای عملیات روزانه ی مدرسه، نیازمند ابزارهایی است که بتواند حجم وسیع داده های تحصیلی، رفتاری و محیطی را به اطلاعاتی کاربردی و زمان بندی شده تبدیل کند. در این پژوهش، ساختار نظری تصمیم سازی در آموزش، مولفه های مدیریت یادگیری، و قابلیت های کلیدی هوش مصنوعی در تحلیل پیش بینانه، شخصی سازی مسیرهای یادگیری، شناسایی زودهنگام افت تحصیلی و بهینه سازی تخصیص منابع مورد واکاوی قرار گرفته است. علاوه بر این، فرصت های حاصل از به کارگیری این فناوری، چالش های فنی، تربیتی و اخلاقی پیش رو، و الزامات پیاده سازی موفق در محیط مدرسه ایرانی تشریح می شود. نتیجه گیری مقاله بر اهمیت تدوین راهبردهای سیاستی مدون و آموزش نیروی انسانی برای بهره برداری موثر از هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار هوشمند تصمیم گیرنده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معاون آموزشی ، تصمیم سازی ، مدیریت یادگیری ، شخصی سازی آموزش ، تحلیل داده های آموزشی ، آینده پژوهی تربیتی.