طراحی مدل آموزش تلفیقی معلم محور–یادگیرنده محور در مدارس

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش گذار از روش های سنتی انتقال دانش به رویکردهای نوین ساختن گرایی مواجه هستند. آموزش صرفا معلم محور، اگرچه در انتقال حجم بالای اطلاعات کارآمد است، اما در پرورش مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان با محدودیت روبرو است. از سوی دیگر، رویکردهای کاملا یادگیرنده محور نیز بدون هدایت و ساختار مناسب، ممکن است به سردرگمی شناختی منجر شوند. این مقاله به طراحی و تبیین مدل آموزش تلفیقی (Blended Learning) می پردازد که ترکیبی بهینه از استراتژی های معلم محور و یادگیرنده محور است. هدف این پژوهش نظری، ارائه چارچوبی است که در آن معلم از نقش «حکیم علی الاطلاق» به «تسهیل گر ارشد» تغییر جایگاه داده و یادگیرنده از «دریافت کننده منفعل» به «کاوشگر فعال» تبدیل شود. در این مدل، فضای کلاس درس و فضای مجازی به عنوان مکمل یکدیگر عمل کرده و تعادل میان آموزش مستقیم و یادگیری اکتشافی برقرار می شود. مقاله حاضر با بررسی مبانی نظری، مولفه های اجرایی، و چالش های پیاده سازی در بستر مدارس ایران، راهکارهایی عملیاتی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، پداگوژی ترکیبی ، رویکرد معلم محور ، رویکرد یادگیرنده محور ، مدارس هوشمند ، طراحی آموزشی ، یادگیری ساختن گرا.