سرمایه انسانی آموزش؛ جایگاه معلم در تحول پایدار مدرسه

در عصر اقتصاد دانش بنیان و تغییرات پرشتاب اجتماعی، نظام های آموزشی به عنوان موتور محرکه توسعه ملی شناخته می شوند. در این میان، مفهوم “سرمایه انسانی” فراتر از تعاریف کلاسیک اقتصادی رفته و در اکوسیستم مدرسه، معنایی عمیق تر و کیفی تر یافته است. این مقاله با هدف تبیین جایگاه راهبردی معلم به عنوان اصلی ترین مولفه سرمایه انسانی در فرآیند تحول پایدار مدرسه تدوین شده است. تحول پایدار، برخلاف تغییرات مقطعی و سطحی، نیازمند بازآرایی ساختارهای ذهنی و عملکردی کنشگران اصلی مدرسه است. استدلال اصلی پژوهش حاضر این است که هیچ فناوری، برنامه درسی یا فضای فیزیکی نمی تواند جایگزین عاملیت معلم شود. با بررسی ادبیات نظری و پژوهشی، مشخص می شود که توسعه حرفه ای معلمان، ارتقای انگیزش درونی، و مشارکت آنان در تصمیم گیری های کلان مدرسه، پیش شرط های اصلی برای گذار از مدارس سنتی به سازمان های یادگیرنده هستند. یافته ها نشان می دهند که سرمایه گذاری بر روی معلمان، نه یک هزینه جاری، بلکه نوعی انباشت سرمایه است که نرخ بازگشت آن در کیفیت یادگیری دانش آموزان و پایداری اصلاحات آموزشی نمود می یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سرمایه انسانی ، تحول پایدار ، توسعه حرفه ای معلم ، مدیریت آموزشی ، سازمان یادگیرنده ، کارآمدی مدرسه.