کلاس درس به مثابه زیست جهان یادگیری؛ نگاهی نو به نقش معلم

آموزش وپرورش در دوران معاصر از پارادایم های رفتارگرایانه و مکانیکی که کلاس درس را صرفا محیطی فیزیکی برای انتقال داده ها می پنداشتند، فاصله گرفته است. این مقاله با بهره گیری از مفهوم پدیدارشناختی «زیست جهان» (Lifeworld)، کلاس درس را نه به عنوان یک سازه تکنیکی، بلکه به عنوان یک شبکه درهم تنیده از معانی، تعاملات ذهنی، عواطف و تجربیات زیسته بازتعریف می کند. در این رویکرد، نقش معلم از یک «تکنسین آموزشی» یا «مجری بخشنامه ها» به یک «روشنفکر تحول آفرین» و «معمار تعاملات» تغییر می یابد. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی ابعاد مختلف زیست جهان کلاس درس و تبیین مسئولیت های هستی شناسانه و معرفت شناسانه معلم در این فضا است. با بررسی چالش هایی نظیر استعمار زیست جهان توسط سیستم های بوروکراتیک، مقاله استدلال می کند که احیای کنش ارتباطی و دیالوگ در کلاس، کلید رهایی بخشی در فرآیند یاددهی-یادگیری است. یافته ها نشان می دهند که درک کلاس به مثابه زیست جهان، مستلزم بازنگری بنیادین در برنامه های درسی، روش های تدریس و نظام ارزشیابی است تا فضای کلاس به مکانی برای زندگی کردن و نه صرفا آماده شدن برای زندگی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:زیست جهان ، پدیدارشناسی آموزشی ، نقش معلم ، کنش ارتباطی ، برنامه درسی پنهان ، تعامل معلم و دانش آموز ، بوم شناسی کلاس درس.