رابطه بین تاب آوری تحصیلی، استعدادهای علوم، رفتارهای پژوهشی و اصول اخلاقی

این پژوهش به بررسی رابطه بین تاب آوری تحصیلی، استعدادهای علوم، رفتارهای پژوهشی و اصول اخلاقی در سطحی از تعادل و هم راستایی میان انگیزش، فرایندهای یادگیری و نتایج تحصیلی می پردازد تا گره های پویای تاثیرگذاری این سازه ها بر پیشرفت تحصیلی را روشن سازد. هدف اصلی، فهم سازوکارهای میانجی و تعدیل کننده ای است که تاب آوری تحصیلی و استعدادهای علوم را از طریق رفتارهای پژوهشی و رعایت اصول اخلاقی به نتایج تحصیلی ارتقا می دهند و چگونه این فرایندها در مقاطع مختلف تحصیلی (از پایه های ابتدایی تا دوره های راهنمایی و متوسطه) تفاوت می کند. بر پایه رویکردی ترکیبی کیفی-کمی، تحلیل های هیبریدی با رویکردی چندسطحی و مدل های معادلات ساختاری نشان می دهد که تاب آوری تحصیلی می تواند با تقویت انگیزش و تنظیم یادگیری، ارتباط میان استعدادهای علوم و پیشرفت تحصیلی را تقویت کند و در کنار آن نقش اساسی رفتارهای پژوهشی در ایجاد بازخوردهای آموزشی و ارتقای کیفیت تفکر علمی ایفا کند. همچنین اصول اخلاقی به عنوان یک نوع نیروی تنظیمی در مسیر یادگیری عمل می کند که با افزایش اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان، به بهبود روندهای تحصیلی کمک می کند. یافته های اولیه با مرور مبانی نظری و پژوهش های پیشین همسو است و تاکید می کند که ایجاد محیط مدرسه ای غنی از فرصت های پژوهشی، حمایت از تاب آوری و پرورش رویکرد اخلاق گرا می تواند به بهبود معنادار در سطح های مختلف تحصیلی منجر شود. از منظر سیاستی، نتایج پیشنهاد می کنند که مدارس به طراحی مداخلات چندبعدی با تمرکز بر تاب آوری، آموزش مهارت های پژوهشگری و تقویت اخلاق علمی اهتمام ورزند تا شکاف های یادگیری کاهش یابد و تجربه های یادگیری را برای همه دانش آموزان متوازن سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، استعدادهای علوم ، رفتارهای پژوهشی ، اصول اخلاقی