پویایی کلاس انلاین،مشارکت گروهی و رفاه روانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین پویایی کلاس آنلاین، مشارکت گروهی و رفاه روانی در میان آموزگاران و دانشجومعلمان انجام شده است. این مطالعه به روش همبستگی و با مشارکت ۱۴۵ نفر از آموزگاران ابتدایی شاغل در مدارس استان تهران و دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه پیام نور واحد پرند در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ صورت گرفته که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه پویایی کلاس آنلاین برگرفته از مطالعات کوئن و همکاران (۲۰۲۱)، پرسشنامه مشارکت گروهی مبتنی بر مدل وانگ و همکاران (۲۰۲۰) و پرسشنامه رفاه روانی ریف (۱۹۸۹) استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. یافته ها نشان داد که بین پویایی کلاس آنلاین و رفاه روانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.همچنین بین مشارکت گروهی و رفاه روانی نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده گردید.نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پویایی کلاس آنلاین و مشارکت گروهی به ترتیب ۳۴ و ۴۱ درصد از واریانس رفاه روانی را تبیین می کنند و در مجموع این دو متغیر قادر به پیش بینی ۵۵ درصد از تغییرات رفاه روانی هستند. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که طراحی و اجرای کلاس های آنلاین با پویایی بالا و ایجاد فرصت های معنادار برای مشارکت گروهی می تواند نقش موثری در ارتقای رفاه روانی فراگیران و مدرسان ایفا نماید. این یافته ها برای طراحان آموزشی، مدیران مراکز آموزش مجازی و سیاست گذاران حوزه آموزش عالی و آموزش و پرورش حائز اهمیت است و ضرورت سرمایه گذاری در زیرساخت های تعاملی و برنامه های ارتقای سلامت روان در محیط های یادگیری الکترونیکی را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

پویایی کلاس آنلاین ، مشارکت گروهی ، رفاه روانی ، یادگیری الکترونیکی