تحلیل تجربه نگاری معلمان در تدریس مجازی به دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تجربه نگاری معلمان در تدریس مجازی به دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. با توجه به گسترش آموزش آنلاین و نیاز به درک عمیق از تجربه های معلمان، این پژوهش از نوع کیفی و روش تجربه نگاری طراحی شد. جامعه پژوهش شامل معلمان مقطع ابتدایی بود که تجربه تدریس مجازی داشتند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و ثبت روایت های شخصی معلمان جمع آوری شد و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که تجربه تدریس مجازی دارای ابعاد فنی، تربیتی، روانشناختی و اجتماعی است. چالش های فنی شامل محدودیت دسترسی به اینترنت و تجهیزات دیجیتال و مشکلات نرم افزاری بود. در بعد تعامل، معلمان با کاهش ارتباط مستقیم با دانش آموزان و نیاز به همکاری والدین مواجه شدند. همچنین، مسائل انگیزشی و عاطفی دانش آموزان و ضرورت استفاده از فعالیت های خلاقانه و تعاملی برای ارتقای مشارکت آنان از دیگر نتایج مهم بود. در مقابل، آموزش مجازی فرصت هایی مانند انعطاف پذیری در زمان بندی، دسترسی به منابع دیجیتال و توسعه مهارت های فناوری معلمان را فراهم کرد.نتایج نشان می دهد که موفقیت آموزش مجازی در دوره ابتدایی نیازمند توجه همزمان به زیرساخت های فنی، مهارت های فناوری معلمان، تعامل موثر با دانش آموزان و والدین و حمایت عاطفی و روانشناختی دانش آموزان است. تحلیل تجربه نگاری معلمان می تواند زمینه ساز توسعه مهارت های حرفه ای معلمان، بهبود کیفیت یادگیری و طراحی برنامه های آموزشی موثر در محیط مجازی باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس مجازی ، تجربه نگاری ، معلمان ابتدایی ، یادگیری آنلاین ، تعامل معلم-دانش آموز ، آموزش آنلاین