بررسی تاثیر سبک های تدریس معلمان بر پرورش مهارت های فکری

تدریس به عنوان هسته اصلی فرایند آموزش، نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های فکری دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، سبک تدریس معلم به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های آموزشی، می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق و تفکر فعال یا موجب تقویت یادگیری سطحی و حافظه محور شود. هدف از این پژوهش مروری، تبیین مفهوم تدریس، بررسی اهمیت سبک های تدریس معلمان و تحلیل ضرورت به کارگیری سبک مناسب با تاکید بر تاثیر آن بر پرورش مهارت های فکری دانش آموزان است. روش پژوهش به صورت مروری و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شد و منابع علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با سبک های تدریس، مهارت های فکری و یادگیری فعال مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که سبک های تدریس فعال، مشارکتی و یادگیرنده محور، در مقایسه با سبک های سنتی و معلم محور، تاثیر معنادارتری بر رشد مهارت هایی نظیر تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و استدلال منطقی دارند. همچنین نتایج حاکی از آن است که باورهای آموزشی معلمان، فضای روانی کلاس، شیوه های ارزشیابی و میزان انعطاف پذیری در انتخاب سبک تدریس، نقش مهمی در اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری ایفا می کنند. جمع بندی نتایج نشان می دهد که دستیابی به اهداف آموزشی نوین و تربیت دانش آموزانی متفکر و توانمند، مستلزم بازنگری در سبک های تدریس، توانمندسازی حرفه ای معلمان و همسوسازی روش های ارزشیابی با اهداف پرورش مهارت های فکری است.

کلیدواژه ها:

مهارت های فکری ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، حل مساله ، تصمیم گیری ، همکاری