ارتباط میان ساماندهی ورودی های حسی محیط کلاس درس و ظهور کنش های خودتکراری در دانش آموزان با نیازهای ویژه

این مقاله مروری با هدف تبیین جامع ارتباط میان کیفیت ساماندهی ورودی های حسی در محیط کلاس درس و بروز کنش های خودتکراری در دانش آموزان با نیازهای ویژه، به بررسی دیدگاه های نظری و یافته های پژوهشی پرداخته است. درک عمیق از چگونگی تاثیرگذاری محرک های محیطی بر نظام حسی و عصبی این دانش آموزان، اساس این پژوهش را تشکیل می دهد. بدین منظور، ابتدا چارچوب نظری ساماندهی حسی، شامل نظریه های روان شناسی رشدی و تفاوت های فردی در دریافت محرک ها، مورد واکاوی قرار گرفته است. سپس، کنش های خودتکراری (خودتحریکی) از منظر تعریف، کارکردها و طیف بروز آن ها مورد بررسی قرار گرفته است. بخش عمده مقاله به تحلیل محیط کلاس درس بر اساس کانال های حسی مختلف، شامل مولفه های شنیداری (صداها و نویزهای نامنظم)، بینایی (رنگ، نور و تراکم بصری)، و تعاملی (لامسه، فشار، و نیاز به حرکت) اختصاص یافته است. در ادامه، یافته های پژوهشی داخلی، که به تطبیق نظریات با مطالعات انجام شده در حوزه آموزش استثنایی فارسی زبان می پردازند، ارائه شده است. در پایان، راهبردهای عملی برای اصلاح محیط و مداخله، و همچنین نتیجه گیری و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی مطرح گردیده است. این مقاله تلاش دارد تا با ارائه مجموعه ای منسجم از اطلاعات، گامی موثر در جهت بهبود محیط های یادگیری برای دانش آموزان با نیازهای ویژه و کاهش رفتارهای خودتکراری نامطلوب بردارد.