آموزش مهارت های ارتباطی و حل تعارض برای ارتقای سلامت روان و سازگاری اجتماعی در مدارس

مهارت های ارتباطی و حل تعارض از ارکان اساسی موفقیت در برنامه های زندگی مستقل و تعاملات اجتماعی سالم محسوب می شوند. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش این مهارت ها بر کاهش تعارضات بین فردی و افزایش کیفیت روابط در برنامه های زندگی است. روش پژوهش حاضر به صورت مروری-توصیفی انجام شده و به تحلیل یافته های مطالعات مختلف در این حوزه می پردازد. نتایج نشان می دهد که آموزش ساختاریافته مهارت های ارتباطی، منجر به بهبود قابل توجهی در هوش هیجانی، کاهش پرخاشگری و افزایش حل مسئله سازگارانه می شود. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که عدم توانایی در مدیریت تعارض، همبستگی مستقیمی با بروز مشکلات روان شناختی و ناکامی در اهداف زندگی دارد. در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام آموزش مهارت های نرم در برنامه های درسی و توان بخشی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تربیت نسل هایی توانمند در مدیریت روابط انسانی است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، حل تعارض ، برنامه های زندگی ، هوش هیجانی ، سلامت روان