نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش و بازطراحی نقش معلم در کلاس های هوشمند

تحول شتابان فناوری های هوشمند، به ویژه هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش را به گونه ای بنیادین دگرگون ساخته و امکان گذار از الگوهای یکنواخت آموزشی به رویکردهای شخصی سازی شده را فراهم آورده است. مقاله حاضر با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی فرایند یاددهی–یادگیری و تحلیل پیامدهای آن بر بازطراحی نقش معلم در کلاس های هوشمند تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله تحلیلی-توصیفی بوده و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر علمی داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از سامانه های هوشمند مبتنی بر تحلیل داده های یادگیرندگان، امکان طراحی مسیرهای یادگیری منعطف، متناسب با توانایی ها، علایق و سرعت یادگیری دانش آموزان را فراهم می سازد و در نتیجه، موجب افزایش انگیزش، مشارکت فعال و بهبود کیفیت یادگیری می شود. در چنین بستری، نقش معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به هدایت گر، تسهیل گر و ناظر فرایند یادگیری تغییر می یابد و معلم با تفسیر داده های آموزشی و پشتیبانی عاطفی و تربیتی، جایگاهی محوری تر و انسانی تر می یابد. نتایج همچنین حاکی از آن است که موفقیت آموزش هوشمند مستلزم ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان، توجه به ملاحظات اخلاقی و ایجاد توازن میان فناوری و اهداف تربیتی است. این مقاله بر ضرورت بازاندیشی در سیاست گذاری های آموزشی و برنامه های تربیت معلم در عصر هوش مصنوعی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی آموزش ، کلاس های هوشمند ، نقش معلم ، یادگیری هوشمند