تاثیر ترکیب روش های فعال یادگیری با بازخورد فردی معلم بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش ریاضی دانش آموزان متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری هم زمان روش های فعال یادگیری (شامل یادگیری مبتنی بر مسئله و یادگیری مبتنی بر پروژه) و ارائه بازخورد فردی توسط معلم بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش ریاضی دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شده است. نظام های آموزشی سنتی که بر انتقال منفعلانه دانش متمرکز هستند، غالبا قادر به پاسخگویی به نیازهای شناختی و انگیزشی دانش آموزان امروزی نیستند. این پژوهش با رویکردی ترکیبی، بر این فرض استوار است که تلفیق راهبردهای فعال ساز دانش آموز (مانند حل مسئله و انجام پروژه) با توجه اختصاصی و سازنده معلم از طریق بازخورد فردی، می تواند فرآیند یادگیری را تعمیق بخشیده و علاقه درونی دانش آموز به درس ریاضی را افزایش دهد. روش پژوهش کیفی-توصیفی با رویکردی تحلیلی انتخاب شده و مبانی نظری مربوط به هر یک از متغیرهای پژوهش در چارچوب نظریه های ساخت گرایی اجتماعی و شناختی مورد بحث قرار گرفته است. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که این رویکرد ترکیبی، به شکل معناداری، میزان درگیری ذهنی دانش آموزان را ارتقا داده، مهارت های تفکر سطح بالاتر را تقویت نموده و در نتیجه، پیشرفت تحصیلی آنان را بهبود بخشیده و نگرش منفی نسبت به ریاضیات را کاهش خواهد داد. این مقاله بر لزوم بازنگری در شیوه های تدریس و اهمیت بازخورد دقیق و شخصی سازی شده در محیط کلاس های درس ریاضی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، بازخورد فردی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش ریاضی ، آموزش متوسطه دوم.