واکاوی میان رشته ای نقش بلاغت عربی و آموزه های دینی در غنای زبانی و اخلاقی ادبیات فارسی: رویکردی نوین در آموزش علوم انسانی

پژوهش علمی-پژوهشی حاضر با هدف تبیین پیوندهای ناگسستنی میان معارف دینی، زبان عربی و ادبیات فارسی در نظام آموزشی تدوین شده است. زبان فارسی در طول سده های متمادی، تحت تاثیر عمیق مفاهیم قرآنی و ساختارهای بلاغی زبان عربی قرار داشته است، به گونه ای که درک عمیق شاهکارهای ادبی بدون تسلط بر بن مایه های دینی و عربی امکان پذیر نیست. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی چگونگی هم افزایی این سه حوزه در ارتقای سطح سواد فرهنگی و اخلاقی دانش آموزان می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که تلفیق روشمند متون دینی با ظرافت های ادبی، نه تنها منجر به تسهیل در یادگیری زبان دوم (عربی) می گردد، بلکه قدرت تحلیل متون نظم و نثر فارسی را در یادگیرندگان به طور چشمگیری افزایش می دهد. نقش آموزه های دینی به عنوان محتوای ارزشی، زبان عربی به عنوان کلید واژگان تخصصی و ادبیات فارسی به عنوان ظرف تجلی زیبایی شناسی، در این فرآیند مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج پژوهش بر ضرورت گذار از آموزش های جزیره ای به سمت یادگیری تلفیقی تاکید ورزیده و مدلی را پیشنهاد می دهد که در آن، تقویت هویت ملی و مذهبی دانش آموزان در بستری هماهنگ صورت می گیرد. این مقاله راهکارهایی را برای دبیران ارائه می دهد تا با بهره گیری از اشتراکات زبانی و محتوایی، کارایی کلاس های علوم انسانی را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، زبان عربی ، معارف دینی ، یادگیری تلفیقی ، بلاغت ، هویت فرهنگی.