ارزیابی اثر فعالیت های ادبی و شعرخوانی در مدارس بر پرورش ذوق هنری دانش آموزان و مدیریت آموزشی مدرسه

فعالیت های ادبی و به ویژه شعرخوانی، به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای تربیتی، نقش مهمی در رشد ذوق هنری، تقویت خلاقیت و ارتقای حساسیت زیبایی شناختی دانش آموزان ایفا می کنند. این مقاله با رویکردی توصیفی - تحلیلی به بررسی اثر فعالیت های ادبی و برنامه های شعرخوانی در مدارس بر پرورش توانمندی های هنری دانش آموزان و پیامدهای آن بر مدیریت آموزشی مدرسه می پردازد. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ادبی، موجب افزایش قدرت تخیل، بهبود مهارت های زبانی، تقویت بیان عاطفی و ارتقای اعتمادبه نفس آنان می شود. از منظر تربیتی، شعرخوانی و فعالیت های ادبی زمینه ای مناسب برای درونی سازی ارزش های فرهنگی و اخلاقی، تقویت هویت فردی و اجتماعی و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری فراهم می آورد. تحلیل مطالعات حاکی از آن است که مدارس برخوردار از برنامه های ادبی منظم، از فضای آموزشی پویاتر، روابط انسانی مطلوب تر و مشارکت فعال تر دانش آموزان برخوردارند. این امر نقش مدیریت آموزشی را در برنامه ریزی، حمایت و هدایت فعالیت های فرهنگی و هنری برجسته می سازد. در بعد مدیریتی، گنجاندن فعالیت های ادبی در برنامه های مدرسه، به بهبود جو سازمانی، افزایش رضایت تحصیلی و تقویت تعامل میان معلمان، دانش آموزان و اولیا منجر می شود. نتایج این بررسی نشان می دهد که توجه هدفمند مدیران آموزشی به فعالیت های ادبی و شعرخوانی، نه تنها موجب پرورش ذوق هنری دانش آموزان می گردد، بلکه به ارتقای کیفیت مدیریت آموزشی و تحقق اهداف تربیتی مدرسه کمک شایانی می کند. در پایان، بر ضرورت نهادینه سازی فعالیت های ادبی در مدارس و توانمندسازی مدیران و معلمان در بهره گیری از این ظرفیت تربیتی تاکید می گردد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های ادبی و شعرخوانی ، پرورش ذوق هنری ، مدیریت آموزشی ، دانش آموزان.