اثربخشی مداخلات آموزشی روان شناختی بر کارکرد اجرایی و حافظه فعال دانش آموزان کم توان ذهنی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخلات آموزشی روان شناختی بر کارکرد اجرایی و حافظه فعال دانش آموزان کم توان ذهنی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان کم توان ذهنی مدارس استثنایی بود که از میان آن ها نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون های استاندارد سنجش کارکرد اجرایی و حافظه فعال بود که از روایی و پایایی مطلوب برخوردار بودند. گروه آزمایش در قالب جلسات منظم در معرض مداخلات آموزشی روان شناختی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل شد. نتایج نشان داد که پس از اجرای مداخله، میانگین نمرات کارکرد اجرایی و حافظه فعال در گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. یافته ها بیانگر اثربخشی مداخلات آموزشی روان شناختی در بهبود فرایندهای شناختی دانش آموزان کم توان ذهنی است. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که به کارگیری این مداخلات در برنامه های آموزشی مدارس استثنایی می تواند نقش موثری در ارتقای یادگیری، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی این دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مداخلات آموزشی روان شناختی ، کارکرد اجرایی ، حافظه فعال ، دانش آموزان کم توان ذهنی ، آموزش استثنایی