تحلیل کارکردهای انعطاف پذیری آموزشی در پاسخ گویی موثر به تفاوت های فردی و نیازهای متنوع یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش انعطاف پذیری آموزشی در پاسخ گویی موثر به نیازهای متنوع یادگیری دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه گردآوری و با روش های آماری تحلیل شده اند. نتایج نشان داد که میان انعطاف پذیری آموزشی و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد و انعطاف در روش های تدریس و ارزشیابی، بیشترین تاثیر را بر بهبود کیفیت یادگیری دارد. یافته ها همچنین بیانگر آن است که رویکردهای آموزشی انعطاف پذیر می توانند مشارکت، انگیزش و رضایت یادگیرندگان را افزایش دهند. بر اساس نتایج پژوهش، توجه به انعطاف پذیری آموزشی می تواند به عنوان راهبردی موثر در جهت تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت فرآیندهای یاددهی–یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری آموزشی ، نیازهای متنوع یادگیری ، تفاوت های فردی ، کیفیت یادگیری ، آموزش پاسخ گو