نقش مهدویت و نهج البلاغه بر جوانان

مهدویت و نهج البلاغه به عنوان دو منبع بنیادین در منظومه فکری شیعه، نقش مهمی در شکل دهی به هویت دینی، اخلاقی و اجتماعی جوانان ایفا می کنند. آموزه مهدویت با ترسیم افق آینده ای روشن مبتنی بر عدالت جهانی، امید، پویایی و مسئولیت پذیری را در روح و اندیشه جوانان تقویت می کند و آنان را به «انتظار فعال» فرا می خواند؛ انتظاری که همراه با خودسازی، تلاش برای اصلاح جامعه و آمادگی برای یاری حق است. این نگرش، جوان را از انفعال و بی هدفی دور ساخته و به سوی خودباوری، مقاومت در برابر آسیب های فرهنگی و پایبندی به ارزش های اصیل سوق می دهد.از سوی دیگر، نهج البلاغه به عنوان مجموعه ای از خطبه ها، نامه ها و حکمت های امام علی، منبعی غنی از آموزه های اخلاقی، اجتماعی و سیاسی است که می تواند راهنمای عملی جوانان در زندگی فردی و اجتماعی باشد. مفاهیمی چون عدالت خواهی، مبارزه با ظلم، صداقت، تقوا، مسئولیت پذیری، عقلانیت و کرامت انسانی در نهج البلاغه به گونه ای عمیق و کاربردی تبیین شده اند و زمینه تربیت نسلی آگاه، متعهد و بصیر را فراهم می سازند.پیوند میان مهدویت و تعالیم نهج البلاغه، الگویی جامع برای پرورش جوانانی آرمان گرا، اخلاق مدار و جامعه ساز ارائه می دهد؛ جوانانی که با الهام از سیره علوی و امید به تحقق عدالت مهدوی، می توانند در برابر چالش های فکری و فرهنگی عصر حاضر ایستادگی کرده و در مسیر رشد معنوی و پیشرفت اجتماعی گام بردارند. در نتیجه، این دو سرمایه ارزشمند دینی، بستری موثر برای تقویت هویت مستقل، روحیه عدالت طلبی و مسئولیت پذیری نسل جوان فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

جوان ، نهج البلاغه ، تربیت ، خانواده ، معارف ، برهه ، امید