نقش ذهن آگاهی در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان با میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی

پژوهش های متعدد نشان داده اند که اضطراب امتحان یکی از رایج ترین مشکلات دوران تحصیل است که عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. از سوی دیگر، ذهن آگاهی به عنوان ظرفیتی برای حضور در لحظه حال و پذیرش بدون قضاوت تجارب درونی، در دهه اخیر مورد توجه گسترده پژوهشگران قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش ذهن آگاهی در کاهش اضطراب امتحان با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبرگ، مقیاس اضطراب امتحان ساراسون و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان-جینکز بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با نرم افزار AMOS تحلیل شد. یافته ها نشان داد که ذهن آگاهی به صورت منفی و معنادار اضطراب امتحان را پیش بینی می کند. همچنین خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین ذهن آگاهی و اضطراب امتحان نقش میانجی معناداری ایفا می کند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی هم به طور مستقیم و هم با افزایش باورهای خودکارآمدی، اضطراب امتحان را کاهش می دهد. این یافته ها تلویحات مهمی برای مشاوران مدرسه و متخصصان آموزش در جهت طراحی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی و خودکارآمدی دارد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، اضطراب امتحان ، خودکارآمدی تحصیلی