مروری بر تاثیر آموزش شخصی سازی شده،نقش معلم تسهیل گر و رضایت تحصیلی دانش آموزان

نظام های آموزشی در سراسر جهان در حال گذار از مدل های صنعتی و همسان ساز به سوی پارادایم های انعطاف پذیر و دانش آموزمحور هستند. مقاله حاضر به بررسی جامع و انتقادی سه متغیر کلیدی در این اکوسیستم نوین می پردازد: «آموزش شخصی سازی شده» به عنوان استراتژی محوری، «معلم تسهیل گر» به عنوان کارگزار اصلی تغییر، و «رضایت تحصیلی» به عنوان شاخص نهایی کارآمدی سیستم. در این پژوهش مروری، با استناد به مبانی نظری ساختن گرایی و نظریه خودتعیین گری، استدلال می شود که نادیده گرفتن تفاوت های فردی و اعمال روش های یکسان تدریس، عامل اصلی فرسودگی و کاهش انگیزه تحصیلی است. یافته ها نشان می دهد که وقتی آموزش بر اساس پروفایل یادگیری، علایق و سرعت هر دانش آموز شخصی سازی می شود و معلم از جایگاه انتقال دهنده دانش به طراح محیط یادگیری و حامی عاطفی (تسهیل گر) تغییر نقش می دهد، نیازهای روان شناختی اساسی دانش آموزان (autonomy, competence, relatedness) ارضا شده و در نتیجه، رضایت تحصیلی و بهزیستی مدرسه به طرز معناداری افزایش می یابد. این مقاله در ۸ بخش مجزا، ابعاد نظری، عملی، روان شناختی و تکنولوژیک این تحول را تشریح می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش شخصی سازی شده ، معلم تسهیل گر ، رضایت تحصیلی ، یادگیری تطبیقی ، خودتنظیمی ، تفاوت های فردی ، پداگوژی نوین.