نقش بازی های رومیزی و پازل ها در توسعه تفکر منطقی و خلاق در دانش آموزان

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی از رویکردهای رفتارگرایانه و انتقال مستقیم دانش به سمت رویکردهای ساختن گرا و یادگیری فعال تغییر جهت داده اند. در این میان، بازی های رومیزی و پازل ها به عنوان ابزارهای قدرتمند آموزشی، فراتر از جنبه سرگرمی، نقشی حیاتی در توسعه مهارت های شناختی سطح بالا ایفا می کنند. مقاله حاضر به بررسی عمیق و تحلیلی نقش این ابزارها در پرورش تفکر منطقی و خلاق در دانش آموزان می پردازد. با استناد به نظریه های روان شناسی تربیتی و علوم اعصاب شناختی، این پژوهش نشان می دهد که درگیر شدن با مکانیسم های بازی، حل معماهای پیچیده و تعاملات استراتژیک در بازی های رومیزی، منجر به تقویت کارکردهای اجرایی مغز، استدلال استقرایی و قیاسی، و همچنین انعطاف پذیری شناختی می شود. پازل ها با ماهیت حل مسئله خود، الگوریتم های تفکر منطقی و هوش فضایی-دیداری را تقویت می کنند، در حالی که بازی های رومیزی گروهی، بستری برای تفکر واگرا، سناریوپردازی و خلاقیت فراهم می آورند. این مقاله همچنین به چگونگی ادغام این ابزارها در برنامه درسی، نقش معلم به عنوان تسهیل گر و چالش های اجرایی آن می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که استفاده هدفمند از بازی های رومیزی و پازل ها، نه تنها انگیزش تحصیلی را افزایش می دهد، بلکه زیرساخت های عصبی لازم برای حل مسائل پیچیده در زندگی واقعی و موفقیت های آتی تحصیلی را در دانش آموزان پایه ریزی می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:بازی های رومیزی ، پازل های آموزشی ، تفکر منطقی ، تفکر خلاق ، کارکردهای اجرایی ، یادگیری مبتنی بر بازی ، شناختی.