تاثیر شیوه های تدریس جدید بر انگیزه ی یادگیری دانش آموزان

حرفه معلمی در باور عمومی و حتی در بسیاری از برنامه های تربیت معلم، عمدتا به عنوان یک فعالیت شناختی و پداگوژیک تعریف می شود که محور آن انتقال دانش و مدیریت کلاس است. با این حال، واقعیت زیسته در کلاس های درس نشان می دهد که تدریس، ماهیتا یک عمل عاطفی و هیجانی است. این مقاله با عنوان «مدیریت هیجان ها در کلاس؛ مهارتی مغفول در حرفه معلمی»، به بررسی شکاف عمیق میان اهمیت حیاتی هوش هیجانی معلم و فقدان آموزش های لازم در این زمینه می پردازد. ما در این پژوهش استدلال می کنیم که توانایی معلم در شناسایی، درک و تنظیم هیجان های خود (Self-Regulation) و دانش آموزان (Co-Regulation)، پیش شرط اصلی برای مدیریت کارآمد کلاس، پیشگیری از فرسودگی شغلی و ایجاد محیطی مساعد برای یادگیری است. با بهره گیری از یافته های علوم اعصاب و روان شناسی تربیتی، نشان داده می شود که چگونه «سرایت هیجانی» از معلم به دانش آموز می تواند مسیر یادگیری را هموار یا مسدود سازد. این مقاله ضمن نقد رویکردهای سنتی که هیجان را مزاحم عقلانیت می دانند، راهکارهایی عملی برای ارتقای سواد عاطفی معلمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجان ، هوش هیجانی معلم ، تنظیم شناختی هیجان ، سرایت عاطفی ، فرسودگی شغلی ، جو روانی کلاس.