نقش خانواده و مدرسه در توسعه مهارت های شناختی و روانی دانش آموزان

در دنیای معاصر، رشد و شکوفایی مهارت های شناختی و روانی دانش آموزان نه تنها به عنوان ضرورتی تحصیلی، بلکه به منزله عامل بنیادین در سازندگی شخصیت و موفقیت اجتماعی آنان تلقی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خانواده و مدرسه در توسعه این مهارت ها انجام گرفته است. نتایج مرور ادبیات نظری، مطالعات میدانی و تحلیل پژوهش های داخلی نشان می دهد که تعامل هماهنگ میان نهاد خانواده و مدرسه، نقش تعیین کننده ای در پرورش توانایی های تفکر، خودتنظیمی، حل مسئله، خودکارآمدی و انعطاف پذیری روانی دانش آموزان دارد. خانواده با ایجاد محیطی امن، حمایتگر و مبتنی بر گفتگو، زمینه شکل گیری الگوهای شناختی مثبت و اعتمادبه نفس یادگیری را فراهم می کند و مدرسه با ارائه تجربیات یادگیری ساختاریافته، فرصت رشد و تمرین این مهارت ها را تقویت می نماید. یافته ها نشان داد که هم افزایی این دو نهاد در تقویت سلامت روان، کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش انگیزش و استقلال فکری، نقش بی بدیلی دارد. مقاله حاضر ضمن تحلیل ابعاد این تعامل، راهکارهایی برای تقویت پیوند خانه و مدرسه در جهت رشد همه جانبه دانش آموزان ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مدرسه ، مهارت های شناختی ، رشد روانی ، سلامت روانی ، خودتنظیمی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، فرآیند یادگیری ، تربیت