واکاوی نقش مدیر- آموزگار و مدرسه در تداوم رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان

در رویکردهای نوین تربیتی، مدرسه صرفا محل انتقال دانش تلقی نمی شود، بلکه بستری پویا برای شکل دهی به تجربه های آموزشی معنادار و حمایت از رشد همه جانبه دانش آموزان به شمار می آید. در این میان، مدیر–آموزگار به عنوان رهبر آموزشی مدرسه، نقشی محوری در طراحی، هدایت و غنابخشی تجربه های یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش مدیر–آموزگار در شکل دهی تجربه های آموزشی و تاثیر آن بر تداوم رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه بر این فرض استوار است که نوع رهبری مدیر–آموزگار، شیوه سازمان دهی محیط یادگیری، و حمایت از تعاملات آموزشی معنادار می تواند به ارتقای خودآگاهی، مسئولیت پذیری، مهارت های اجتماعی و نگرش مثبت به یادگیری در دانش آموزان منجر شود. یافته ها نشان می دهد مدیر–آموزگارانی که با رویکردی مشارکتی و تحول آفرین، تجربه های آموزشی را متناسب با نیازها و توانمندی های دانش آموزان طراحی می کنند، زمینه تداوم رشد فردی و اجتماعی آنان را فراهم می سازند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازتعریف نقش مدیر–آموزگار از یک مدیر اجرایی صرف به رهبر تربیتی و تسهیل گر یادگیری تاکید دارد و می تواند راهنمایی موثر برای بهبود کیفیت تجربه های آموزشی و تحقق اهداف تربیتی در مدارس باشد.