تحلیل سیستماتیک نقش فعالیت های پرورشی در تقویت هوش هیجانی، مهارت های زندگی و سلامت روان دانش آموزان: بین نظریه و عمل

فعالیت های پرورشی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام تعلیم و تربیت، نقش مهمی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کنند. این مقاله با رویکردی سیستماتیک به بررسی نقش فعالیت های پرورشی در تقویت هوش هیجانی، مهارت های زندگی و سلامت روان دانش آموزان می پردازد و پیوند میان مبانی نظری و کاربست های عملی را تحلیل می کند. در بخش نظری، با استناد به دیدگاه های مرتبط با هوش هیجانی (گلمن)، نظریه یادگیری اجتماعی (بندورا) و رویکردهای مبتنی بر آموزش مهارت های زندگی، چارچوبی مفهومی برای تبیین کارکردهای پرورشی ارائه می شود. در بخش عملی، نمونه هایی از فعالیت های فرهنگی، هنری، گروهی، داوطلبانه و مشاوره ای بررسی شده و تاثیر آن ها بر خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مسئولیت پذیری و تاب آوری دانش آموزان تحلیل می گردد. یافته ها نشان می دهد که طراحی هدفمند و منسجم برنامه های پرورشی، به ویژه در قالب مشارکتی و تجربه محور، می تواند به ارتقای سلامت روان، کاهش آسیب های رفتاری و تقویت سرمایه اجتماعی در محیط مدرسه منجر شود. در نهایت، بر ضرورت هم افزایی میان سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و مربیان پرورشی برای تحقق اهداف تربیتی تاکید می شود.