تحلیل نقش آموزش تلفیقی در تعمیق فهم و مشارکت شناختی دانش آموزان

در سال های اخیر، معناداری یادگیری به عنوان یکی از شاخص های اساسی کیفیت آموزش مورد توجه نظام های آموزشی قرار گرفته است. یادگیری معنادار زمانی تحقق می یابد که دانش آموز بتواند مفاهیم جدید را با دانش پیشین، تجربه های زیسته و مسائل واقعی زندگی پیوند دهد و از سطح حفظ و بازتولید صرف فراتر رود. در این میان، آموزش تلفیقی به عنوان رویکردی نوین که ترکیبی از آموزش حضوری، دیجیتال و فعالیت های تعاملی را دربرمی گیرد، ظرفیت بالایی برای ارتقای معناداری یادگیری دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش آموزش تلفیقی در بازآفرینی تجربه یادگیری معنادار در دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با تاکید بر ابعاد شناختی، انگیزشی و مشارکتی یادگیری، بررسی می کند که چگونه طراحی تلفیقی آموزش می تواند به تعمیق فهم مفاهیم، افزایش درگیری ذهنی، و ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری منجر شود. یافته ها نشان می دهد که آموزش تلفیقی، در صورت طراحی هدفمند و متناسب با نیازهای یادگیرندگان، می تواند زمینه ساز گذار از یادگیری سطحی به یادگیری عمیق و معنادار شود و نقش موثری در توانمندسازی دانش آموزان برای ساخت دانش ایفا کند. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی در جهت بهبود کیفیت یادگیری و توسعه رویکردهای نوین تدریس سودمند باشد.