نقش سکوت آموزشی در کلاس های ابتدایی در تقویت تمرکز و خود تنظیمی دانش آموزان

سکوت در فضای آموزشی، برخلاف برداشت های رایج، صرفا به معنای نبود صدا یا فعالیت نیست، بلکه می تواند به عنوان یک ابزار تربیتی و شناختی موثر در فرایند یاددهی–یادگیری مورد توجه قرار گیرد. در کلاس های درس دوره ابتدایی، که دانش آموزان در مرحله شکل گیری مهارت های شناختی، هیجانی و رفتاری قرار دارند، سکوت آموزشی می تواند نقش مهمی در تقویت تمرکز، افزایش خودآگاهی، و شکل گیری خودتنظیمی ایفا کند. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی مفهوم سکوت آموزشی، انواع آن در کلاس درس، و تاثیرات آن بر تمرکز و خودتنظیمی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده آگاهانه و هدفمند از سکوت آموزشی، نه تنها موجب افزایش کیفیت یادگیری می شود، بلکه به رشد مهارت های درون فردی دانش آموزان و ارتقای فضای روانی کلاس کمک شایانی می کند.

کلیدواژه ها:

سکوت آموزشی ، تمرکز ، خودتنظیمی ، کلاس درس ابتدایی ، تربیت دانش آموز