تاثیر خودکارآمدی بر پیشرفت آموزشی

خودکارآمدی به عنوان یکی از سازه های کلیدی روان شناسی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در تبیین رفتارهای یادگیری، پایداری تحصیلی و میزان پیشرفت آموزشی دانش آموزان و دانشجویان دارد. این مقاله با رویکرد تحلیلی و کاربردی به بررسی مفهوم خودکارآمدی، ابعاد آن، سازوکارهای اثرگذاری بر پیشرفت آموزشی و پیامدهای تربیتی آن در محیط های آموزشی می پردازد. نتایج مطالعات و تحلیل های انجام شده نشان می دهد که خودکارآمدی بالا می تواند از طریق افزایش انگیزش درونی، بهبود راهبردهای یادگیری، تقویت پشتکار و کاهش اضطراب تحصیلی، زمینه ساز پیشرفت آموزشی پایدار شود. مقاله حاضر ضمن تبیین جایگاه خودکارآمدی در نظام آموزشی، راهکارهایی عملی برای تقویت آن در دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، پیشرفت آموزشی ، یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، روان شناسی تربیتی